Wine Trail North
Napier bleek een heel aardig stadje, wat vooral te danken was aan het lugubere feit dat hier in 1931 een enorme aardbeving was, die de hele binnenstad heeft weggevaagd. Als een geluk bij een ongeluk, was dat ten tijde van de Art Deco bouwstijl, en niet de nieuwe zakelijkheid. Napier is geheel in Art Deco stijl herbouwd, en neemt dat thema nog steeds zeer serieus. Je kunt er autotochtjes maken in bolides uit die tijd, Art Deco kleding en sieraden kopen, en een stadswandeling maken langs de meest imposante gebouwen. Dat laatste deden we, maar een beetje halfslachtig, want we hadden belangrijker dingen te doen: wijn proeven. Het toeval wilde dat mijn moeder op hetzelfde moment net een wijn-proef-avond in Nederland meemaakte, met als thema Nieuw Zeeland. De beste wijn van Nieuw Zeeland komt helemaal niet uit Marlbourough, dicteerde ze via WhatsApp, maar uit het noord eiland. Die conclusie moesten wij ook trekken, getuige onze achterbak die steeds voller werd. Het is toch bijna kerst, hielden we onszelf voor, dan kunnen we maar beter een paar flessen paraat hebben, en smokkelden er nog een paar flessen bij. Ik hield dapper bij wat er allemaal in de achterbak zat, zodat we elke keer in de supermarkt stonden met een wijn-lijst in plaats van een boodschappenlijst, en altijd een antwoord hadden op de vraag “Qu’est-ce qu’on boit (avec ca)?”.
20171217_212800557_iOS IMG_5921 IMG_5945 IMG_5929 IMG_5928 IMG_5924
Als tegenwicht voor deze drank gevulde avonden, probeerden we de dagen te vullen met wat meer activiteit. We renden 12 kilometer over het strand, om een kolonie Jan-Van-Genten te zien. We stopten bij een vogelpark, zeer tegen de principes van Arjan in, maar dit zou mogelijk de enige kans worden om een Kiwi te zien, anders dan onze knuffel kiwi op het dashboard. We maakten een lange wandeling langs Mount Holdsworth, voor geen andere reden, dan dat we er langs kwamen, en dat je in Nieuw Zeeland overal mooie wandelingen hebt, dus hee, waarom niet.
IMG_5948 IMG_5949 IMG_5951 IMG_5978 IMG_5980 IMG_5986 IMG_5990 IMG_5988
Wijnend en Wandelend kwamen we aan in Wellington, waar de meest notabele gebeurtenis was, dat we de slechtste kapsels ooit kregen. Ons haar zat zo memorabel slecht, dat ik nog maanden later af en toe naar Arjan keek en in de lach schoot (en in de spiegel keek en in tranen). Om ons verdriet te verdrinken doken we de eerste de beste kroeg in die we konden vinden, waar we prompt nieuwe vrienden maakten met lotgenoten. Arjan’s kapper-buurman, die in de stoel naast hem had gezeten, was hier ook met z’n vrienden, dus het werd een gezellige avond, en toen een gezellige lunch de volgende dag, en nog een leuk diner. We vonden het allemaal reuze gezellig, in Wellington. Oh, en er was er ook nog een mooi museum.
IMG_6015 IMG_6003 IMG_6024 IMG_6026 IMG_6012 IMG_6021 IMG_6018 IMG_5997
Het laatste stukje Wine-trail hadden we bewaard tot het best: Kerst in Martinborough. En niet zo maar kerst, maar met Patricia en Jaqcueline, uit Amsterdam, die ook toevallig in Nieuw Zeeland waren. We hadden die kofferbak tenslotte niet voor niets volgeladen… Het was in één woord geweldig, en in wat meer woorden, hartverwarmend, ontroerend, supergezellig, en precies waarom ik van kerst houd; het feest van Licht en Liefde. Als een geoliede machine kookten we samen in het minuscule keukentje van onze AirBnB een kerstdiner, en aten op het terras.
IMG_6031 IMG_6088 IMG_6046 IMG_6087 IMG_6089 IMG_6085
Bij gebrek aan schoonfamilie in de buurt, gingen we er op tweede kerstdag op uit om zeehonden te zien op het zuidelijkste puntje van het eiland, en waaiden we bijna van een vuurtoren. Wij trokken onze conclusie: al die mensen die het zuideiland zo ophemelden, hadden zeker zitten slapen toen ze door het noorden trokken. Nobel zouden we het opnemen voor het noord eiland, en al z’n glorie vieren in verhalen, foto’s en blogs. Bij deze.
IMG_6058 IMG_6055 IMG_6069 IMG_6059 IMG_6080 IMG_6073
Opmerkingen