Surf is up

Andrea

1 dec 2016

2 minuten om te lezen

Het was reuze gezellig in het wijngebied ten zuiden van Santiago, dus ineens hadden we nieuwe vrienden, een nieuwe route en een nieuw plan. Colin en Sam, twee Amerikanen uit Boulder, Colorado, wilden via het surfdorp Pichilemu (Pichi voor intimi) naar Valparaiso rijden. Met onze rugzakken op schoot konden we best achterin meerijden. Als sardientjes in een blik, en net zo vol goede zin reden we naar de kust om de beach vibes op te snuiven.

Pichi is een gehucht dat bekend staat als Surf Central van Zuid-Amerika. Mooie kustlijn, kleine golfjes voor beginners, en grote dikke rollers voor gevorderden, en allemaal relaxte, zongebruinde mensen met halflang haar en baarden. Arjan werd direct voor een local aangezien.

Hartstikke leuk om te bekijken, van een veilige afstand, want overal Tsunami waarschuwingsborden en evacuatie routes. We dronken een kopje koffie, dat geserveerd werd door een surf meisje dat voortdurend ‘hang loose’ achtige gebaren maakte, alsof het de officiële gebarentaal was. We voelden ons helemaal één met de surf scene.

Net toen we wilden gaan, vroeg Sam in een opwelling, of er misschien nog surf cursussen waren, bijvoorbeeld NU. “Ja hoor”, zei het surf meisje, “tuurlijk, dat kan, even wachten tot de surf meester zijn lunch op heeft, geen probleem!”, terwijl ze druk gebaarde naar de zee. “Mooie golven!” Dus zo gebeurde het dat we ineens in een wetsuit rondjes renden over het strand, voor de warming up, en na 5 keer ‘droog’ oefenen op het strand, de zee in gingen. “Nu snappen jullie het wel”, zei de surf dude, “ik geef je een zetje en dan ga je op dat board staan.” Voor het geval daar nog twijfels over bestaan: deze oefening valt in de categorie ‘makkelijker gezegd dan gedaan’, dus het was vooral een kwestie van vallen en opstaan, en heel veel zeewater binnen krijgen. Maar wat was het geweldig om iets totaal vreemds en nieuws te leren! Het is me gelukt om 4 keer voor een milliseconde te staan, en ik hoop dat we deze reis nog een mogelijkheid krijgen om het nogmaals te proberen. Ik oefen ondertussen druk op de gebarentaal, en af en toe kan ik even droog oefenen op een gammel stapelbed. Je moet ergens beginnen tenslotte.